Η αβάσταχτη μοναξιά του πλήθους.
Tην "μοναξιά" συμπάθα την
μόνο καλό σου κάνει
βρίσκει τον χρόνο ο πόνος σου
να σου τα πει και ο καημός να γιάνει.
Την άλλη, εκείνη την πολύβουη
τη Μοναξιά του πλήθους
να φοβάσαι.
Έτσι σε πάρει από κοντά
έτσι σε προτιμήσει
αλίμονο σου άνθρωπε
για πάντα Ξένο θα σ' αφήσει...
στου κόσμου την απεραντοσύνη.
Τι κι αν μιλιούνια άνθρωποι
δίπλα σου βηματίζουν
εσένα παγωμένες οι ανάσες τους σ' αγγίζουν
Τι κι αν μιλάνε δυνατά, γελούν ή βρίζουν
εσύ αλλοδαπός
η μιλιά βουλιάζει στην σιωπή σου
κανείς τους δεν την εννοεί
ούτε την κραυγή σου ακούει
Τι κι αν από άμβωνα μιλούν ή,
βαθιά σου υποκλίνονται σε χαιρετούν
με αβροφροσύνης λόγους, ;;
Σου προσφέρουνε ποτό,
σου προτείνουνε χορό
κι σύ λες ναι .... ψευτοχαμογελάς,
«ευχαριστώ» παπαγαλίζεις
το χέρι δίνεις
κι από την άλλη
γυρεύεις από πού να φύγεις.
Δεν σε χωράει το κενό .
Αβάσταχτη η Μοναξιά του πλήθους!

RSS Feed για αυτό το θέμα 15
ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011 6:14 πμ
Η Μοναξιά είναι Έλλειψη.
Η μοναχικότητα Επιλογή.
Αγαπημένοι μου σας εύχομαι ποτέ μονάχοι είτε έτσι είτε αλλιώς .
Ο καλύτερος σύντροφος ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΑΣ ποτέ να μη σας εγκαταλείψει.
ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011 6:24 πμ
Είναι κάτι νύχτες, που τ' αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.
Είναι κάτι νύχτες, που όλα σιγοτραγουδούν. Ακόμα κι οι πέτρες.
Και τα ξερά κλαδιά.
Αυτές τις νύχτες προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου.
Κι έρχεται ακάλεστη. Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα,
να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις. Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη,
ούτ' ένα λουλουδάκι. Ούτ' ένα γλυκό, μπας και σε ξεγελάσει.
Θρονιάζεται στην ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της.
«Αυτάααα! Πού είχαμε μείνει;»
Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.
Είν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι. Που όλα σιγοτραγουδούν.
Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς.
Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα.
ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ - «Στον ίσκιο των πουλιών»
Εκδόσεις: ΚΑΛΕΝΤΗΣ - 2003
Σταύρος Χ: Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011 9:29 πμ
... καλημέρα Λυγερή ...
... δεν μπόρεσα ποτέ να διακρίνω τα σύνορα "μοναξιάς", "μοναχικότητας" ...
... μάλλον σε τέτοιες στιγμές είμαι ένας καθαρόαιμος Υποκριτής ...
... προφανώς την έλλειψη τη βαφτίζω επιλογή και τούμπαλιν ...
... κάτι σαν παιχνίδι ξεπεράσματος και διάκρισης σε σχέση με το Πλήθος ...
... σε κάθε περίπτωση όμως δεν είμαι ποτέ Μόνος ...
... σε κάθε περίπτωση είμαι Μονάδα ...
... αυτούσια, αυτεξούσια, Μοναδική Οντότητα ...
... υπερβολές;
... ίσως, αλλά πώς αλλιώς επιβιώνεις Μόνος ανάμεσα στο Πλήθος;
... πώς;
... έρρωσο ...
yannidakis: Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011 10:22 πμ
πολύ χρήσιμη ανάρτηση σε αυτές τις ιδιόμορφες ημέρες των εορτών :[
igeri: Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011 4:00 μμ
Σταύρος Χ:
Καλησπέρα Σταύρο.
---Υποκρισία δεν μπορεί ποτέ να είναι η «αίσθηση»
( γιατί καθαρά περί αίσθησης πρόκειται )
της δυσδιάκριτης όντως κατάστασης μεταξύ «μοναξιάς» και «μοναχικότητας»
---Την έλλειψη όπως και να την βαφτίσεις δεν παύει να σημαίνει ΕΛΛΕΙΜΜΑ και τίποτα άλλο .
--- Ενώ «Επιλογή» είναι , η με ελεύθερη βούληση αυτοδιαθεσημότητα, η προτίμηση στάσης ζωής, κ.λ.π.
Ακριβώς αυτό είναι που κάνει την διαφορά του ανθρώπου που πάσχει από μοναξιά,με τον άλλο που βιώνει κατά βούληση την μοναχικότητα.
Ο πρώτος στερείται ανθρώπους και βιώματα που δεν του επιτρέπει η μοναξιά του να ζήσει κι ας είναι μέλος μιας πολυπληθούς κοινωνίας και οικογένειας καμιά φορά.
Εν αντιθέσει με τον μοναχικό ο οποίος καίτοι Μονάδα σε σχέση με το πλήθος έχει διαμορφώσει μιαν Μοναδική Οντότητα ,που καθ’ υπέρβαση επιβιώνει Μόνος αλλά με προσωπική πληρότητα ανάμεσα στο Πλήθος κι έχει το χάρισμα να διαλέγει Εκείνος τις ώρες, τις στιγμές, τις σκέψεις που μοιράζεται με συνανθρώπους, στο πλαίσιο μιας όχι αναγκαστικής ή συμβατικής επικοινωνίας, αλλά με την χάρη της Ελευθερίας ,χωρίς κατά συνθήκη δεσμά ή, ψεύδη .....
Βέβαια το θέμα σήμερα στης «Ψυχής τα Λόγια» δεν διαπραγματεύεται την επί της ουσίας διαφορά μεταξύ Μοναξιάς και Μοναχικότητας. Υπάρχουν άλλοι ειδικότεροι να το κάνουν.
Ότ,ι δε εγώ θεωρώ , δεν είναι οπωσδήποτε πανάκεια.¨
Οι λίγες αυτές γραμμές εστιάζονται κυρίως στην «δυσβάσταχτη Μοναξιά του πλήθους»
Δεν είναι σπάνιο, στον καθένα μας μπορεί συμβεί, να βρίσκεται σ’ ένα πολυπληθές ασφυκτικό περιβάλλον και να μην του λέει τίποτα. Να περιφέρεται «ξένος» μέσα σ’ ένα κενό ανθρώπων, αισθήσεων,κι ερεθισμάτων κ.λ.π.
Εμείς πάντως οι δυο δεν πάσχουμε από μοναξιά, τουλάχιστον γι α όση ώρα τα λέμε, ούτε νοιώθουμε ανάγκη για μοναχική πνευματική περισυλλογή, αφού δεν λέμε να σταματήσουμε τον από κοινού διαλογισμό......
Να είσαι πάντα καλά Σταύρο μου.
Ρεαλιστής και Ιδεολόγος συγχρόνως. Συνδυασμός που αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά του έντονα ανθρώπινου profile σου.
Νάναι το 2012 η καλύτερη σου.
Τι λέω η γυναίκα ???? Κι όμως το εύχομαι για Σένα !
igeri: Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011 4:40 μμ
yannidakis:
Καλησπέρα σας Χρόνια Πολλά με Υγεία.
Πριν ευχαριστήσω για το πέρασμά σας από Τη Ψυχής τα Λόγια, πέρασα από την σελίδα σας και εκφράζω τα συγχαρητήρια μου για την επιλογή και την ποιότητα των εγγραφών που περιέχει.
Βάζετε ένα λιθαράκι πολιτισμού και παιδείας στην διαμόρφωση μιας κοινωνίας απ' την Αρχή , ελπίζουμε, έστω και με αργούς ρυθμούς...
Ξέρω πολλούς (είμαι και γω μέσα απ' αυτούς) που χωρίς να το επιδιώκω κάτι με σπρώχνει αυτές τις μέρες βαθιά μέσα μου και ιχνηλατώ τις χαρακιές όχι του alter ego μου αλλά του "εγώ μου" έτσι όπως είναι και συγκρούεται με τα ερεθίσματα στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων και του Πάσχα.
Θεωρώ ότι αυτό το αίσθημα επεκτείνεται στους περισσότερους ανθρώπους και ο σοφός λαό μας που για όλα έχει φτιάξει το σωστό απόφθεγμα λέει.
" Μέρες είναι θα περάσουν..."
Εύχομαι να τις περάσετε όσο γίνεται καλύτερα οικογενειακά και συντροφευμένα.
Με το καλό να μπεί κι Νέος Χρόνος.
Άντε να τον δοκιμάσουμε κι αυτόν !!!
yannidakis: Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011 9:38 πμ
"βράβευση τσι μέρας" για την Τρίτη σύμφωνα με την ομώνυμη ενότητα του yannidakis, η παρούσα καταχώρηση του ιστολογίου.
Το ιστολόγιο είναι πλέον υποψήφιο για την μηνιαία βράβευση "ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ". Καληνωρίσματα :[
ANOULI-ΑΝΝΑ -: Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011 1:15 μμ
Πολύ όμορφο Λυγερή....Ναι είναι διαφορετική η μοναχικότητα από τη μοναξιά.. Βέβαια και η πολλή μοναχικότητα οδηγεί στην μοναξιά τελικά...
Κάπου κάπου απαραίτητη είναι για να αντέξεις ίσως τη μοναξιά του πλήθους, όσων αδιάφορων και κενών ανθρώπων που σε περιβάλλουν, αλλά η ανασυγκρότηση του εαυτού σου μόνο με τη μοναχικότητα επιτυγχάνεται!
Όλα με μέτρο....λυπηρό όμως είναι οτιδήποτε γίνεται χωρίς επιλογή............γι αυτό και η μοναξιά έγινε ασθένεια!!!
Καλή σου μέρα
igeri: Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011 7:15 μμ
Ίντα μου λες , δεν κατέω πράμα .....
Πατάω εδώ, πατάω εκεί μου βγάζει απαγορευτικό. Δεν έχω πρόσβαση λέει για να μπώ στην ενότητα που αναφέρεις..
Γειά σου φίλε μου. Κατ ’αρχήν ευχαριστώ για την προεπιλογή .
Για μένα το ζητούμενο δεν είναι η προβολή . Η μοιρασιά είναι ,με φίλους που ξέρουν να δ ι α β α ζ ο υ ν «λόγια Ψυχής»
Να σκεφθείς ότι «Της Ψυχής τα Λόγια τα Γραμμένα δεν τα αναδημοσιεύω στο facebook γιατί δεν θέλω να τα σκορπίζω όπου νάναι. Τάχω μόνο για τους εκλεκτούς διαδικτυακούς φίλους. Από εμένα έχεις το ελεύθερο να κρατήσεις ότι σε αγγίζει....
Αν όμως θέλεις και εκτιμήσεις Εσύ , πήγαινε ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ(τον πηγαιμό της ψυχής μου) http://ligery.pblogs.gr .
Εκεί δημοσιεύονται παρεμβάσεις μου πάνω σε καυτά κοινωνικά θέματα που αφορούν Τα ΑΜΕΑ και άλλες ευπαθείς ομάδες.
Αν αφιερώσεις λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σου θα βρεις θέματα που εκπέμπουν μηνύματα άξια να διακινούνται σε όλο το διαδίκτυο με μοναδικό στόχο την αφύπνιση της ανθρωπιάς μας και ευαισθητοποίηση του Έλληνα πολίτη.
Και πάλι ευχαριστώ για το καλώς όρισμα της καρδιάς σου Στης Ψυχής τα Λόγια, και σου εύχομαι την πιο χαρούμενη χρονιά απ’ όλες σου να ζήσεις φέτος, κόντρα στην θύελλα που τάβαλε με την Πατρίδα μας.
igeri: Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011 8:17 μμ
Καλησπέρα κοπέλα μου
Διαφορετική οπωσδήποτε γιατί η μοναχικότητα είναι θεληματική ενώ η μοναξιά είναι αναγκαστική. Απέχει πολύ το ένα από το άλλο κι ας οδηγούν στην ίδια εικόνα εξωτερικά τουλάχιστον.
Εσύ προχώρησες στα ενδότερα. της μοναχικότητας, τις ....αιτίες της.
Και βέβαια ένας από τους λόγους που κάποιος την διαλέγει σαν στάση ζωής είναι ως άμυνα σ’ έναν περιβάλλοντα κόσμο γύρω του που απορρίπτει....
Ένας άλλος λόγος είναι ο χρόνος που χρειάζεται για μια βαθιά εσωτερική ανάγκη για ενδότερη ενδοσκόπηση στο είναι του.
Η αποστασιοποίησή του ,επίσης, από τετριμμένα κι ανούσια πάρε δώθε με ανθρώπους που δεν μπορεί να επικοινωνήσει. Δεν μιλάνε την ίδια γλώσσα.
Κυρίως όμως είναι η Ψυχική δύναμη, η αυτάρκεια που του επιτρέπει να μην νοιώθει μόνος και εγκαταλελειμμένος όταν είναι μονάχος .Κι αυτό συμβαίνει γιατί επί της ουσίας δεν είναι μονάχος. Είναι με τον εαυτό του φίλος κι αδελφός. Έναν εαυτό που σέβεται αγαπά και εμπιστεύεται .
Κι ακόμα δεν του λείπει , τίποτα γιατί είναι πλήρης από αισθήματα αγάπης για την ζωή, την γνώση, την Φύση ,την Πίστη ίσως στην Υπέρτατη Συμπαντική Δύναμη, αλλά και τον άνθρωπο που τον αγγίζει ,που τον δέχεται όποια κι αν είναι η ιδιαιτερότητα του ,αρκεί να υπάρχει μεταξύ τους κώδικας επικοινωνίας.
Έτσι εγώ εννοώ την μοναχικότητα Αννούλα μου που αναγνωρίζω όμως ότι έχει ένα ρίσκο. Το ρίσκο του να έλθεις, να μείνεις, και να φύγεις ΞΕΝΟΣ απ’ αυτήν την ζωή ....
Επιλογές είναι αυτές !
Ασφαλώς θα υπάρχουν κι άλλες πλέον ακριβείς προσεγγίσεις από τις δικές μου.
Αν κουράσαμε λίγο με βαθυστόχαστες σκέψεις ,κι αυτές χρειάζονται για να μας απομακρύνουν έστω και μερικές στιγμές από την σκληρή κι όλο απαιτήσεις καθημερινότητα που δεν χαμπαριάζει κι ούτε παρασύρεται από τέτοια.....
Σε φιλώ και σου τα εύχομαι ΟΛΑ
ΓΙΑΝΝΗΣ JOHNPIT: Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011 8:48 μμ
Καλησπέρα Λυγερή μου. Δύσκολο και επίπονο θέμα σήμερα εδώ.....Μοναξιά.... Βίωμα που πάντα προκαλούσε και προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα και εκφράσεις, πολλές φορές και εκρήξεις. Ανάλογα τα βιώματα κάθε ανθρώπου ο τρόπος που συναλλάσσεται με την Μοναξιά. Θέμα που θα μπορούσαμε να γράφουμε ώρες ατέλειωτες τις προσωπικές μας προσεγγίσεις. Μας δίνεις ερεθίσματα όμως και αυτό είναι πολύ καλό να πάρουμε ...μπρος. Καλό μας βράδυ Λυγερή και θα επανέλθουμε στο θέμα.
igeri: Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011 11:42 πμ
ΙΑΝΝΗΣ JOHNPIT:
Αλλοίμονο Γιάννη μου αν μας ισοπεδώσει σε τέτοιο βαθμό ο αγώνας για την επιβίωση ώστε να ξεχάσουμε ν’ αγγίζουμε καταστάσεις συνυφασμένες με την ανθρώπινη φύση μας.
Πράγματι η μοναξιά έχει την σημασία, την διάσταση και το χρώμα που της δίνει ο καθένας μας.
Υπάρχουν άνθρωποι που διατηρούν «αυλή ,»
κι όμως αν τους ψάξεις μέσα τους είναι απελπιστικά μόνοι.
Άλλοι πάλι είναι μόνο αυτοί και το άλλο τους μισό τους , όμως αισθάνονται υπερπλήρεις. Όλος ο κόσμος δικός τους.
Θεωρώ ότι εκεί παίζεται όλο το παιχνίδι της μοναξιάς .......
Θέμα όντως που σηκώνει πολύ νερό, και διάθεση για να το συζητήσει κανείς.
Σήμερα την έχουμε ;;; Νομίζω πως Όχι !
Άστο λοιπόν κι αυτό να το διαχειριστεί
ο...... «μοναχικός εαυτός» κατά πως μπορεί ..
Νάσαι καλά παλικάρι και ο καινούριος χρόνος να σε βρει επί τους ουσίας συντροφευμένο.
Doris: Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012 10:40 πμ
I truly loved studying this post even much more than my traveling for my work and residinig in luxury hotels
luxury hotels: Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012 12:11 πμ
I kind of know what you mean, however I in fact want you to say to me more about it
essay : Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012 4:51 μμ
I don't like modern art, because I think it does not consider any sense.
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ