Της Ψυχής τα Λόγια τα Γραμμένα

Διψώ  για Καλοκαίρια

Ωραίο είσαι καταχείμωνο με το ζεστό το χιόνι
με τις  αμυγδαλιές   ανθισμένες τον  Γενάρη
τις αγριοκερασιές   ανοιξοφορεμένες  στην  παγωνιά σου
με τα σπουργίτια σου να μου χτυπούν το τζάμι.

Με τις ανάσες  να κρυσταλλώνουν  στον αγέρα
με  την πυρρά του έρωτα  κλεμμένη  από τζάκι αναμμένο
με  την υπόσχεση  της Άνοιξης
που οι Αλκυονίδες σου  μου τάζουν
και τις λιακάδες τολμηρές  στα στήθη μου να εισβάλουν

μα  εγώ ...

Διψώ για Καλοκαίρια  .

                                                                                                            Λυγερή

_____________________________________________________________________

Πως να πλάσω άγαλμα
τα τάματα να αρχίσω
κι από τα θυμιάματα
όσα σου στέρησε η ζωή
για σένα να ζητήσω !

Πως να σου δώσω για να πιεις
γλυφό είναι το νερό μου
κι εσύ διψάς για ποταμούς
διψάς για καλοκαίρια
μα της αγάπης η θηλιά
δένει τα δυο μου χέρια..!

 
Άσπρο μου κρίνο μάθε το
η Ανατολή δική σου
κι η χαραμάδα της καρδιάς
παρηγοριά στερνή σου
Ο πόθος δεν παλεύεται
το κύμα αλαφιασμένο
μικρό δισάκι η καρδιά
και μέσα του πεθαίνω .

Αγνάντεψε τα σύννεφα
δες πως κοιτά ο ήλιος
και το κοχύλι κράτα το
είναι πλασμένο φυλακτό
των ξωτικών η γενεά
της ερημιάς μου, φίλος..

Από L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.) | Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2009 11:20 μμ

Από igeri @ Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2009 4:06 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Τ' αλανιάρικο  φεγγάρι   ξεστράτισε

κι έχασα το  δρόμο

για τον ουρανό.

Αστέρι ματωμένο

στην καρδιά   έχω  κρυμμένο

 το  στειλα

για  να  σε  βρω

Κοχύλι την καρδιά  μου  έκανα

για να σε κρύψω

κύμα  να  μη  σε σβήσει

Έρωτα !!!

Να  φέγγεις  μέσα  στ' αλμυρό  νερό

έτσι όπως   σε  γνώρισα εγώ

στον  ουρανό

τότε που  όρκο έδωσα

να μην σ' αγγίξω  και καώ.

 Τότε που  με  τον  ήλιο έπαιζες

 κρυφτό

αλλά  σε είδα εγώ

σινιάλο σου κανα  να βγεις

σου  φώναξα  

 καλημέρα  ΕΛΠΙΔΑ

είμαι εδώ.

Από igeri @ Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2009 7:35 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: λογια ψυχης , αταξινόμητα , ελπίδα , ερωτας , σκέψεις

Από igeri @ Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009 10:17 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: λογια ψυχης , αταξινόμητα , ανθρώπινα

Μήπως ήσουν πεφταστέρι στο ξημέρωμα όταν  ευχήθηκα  έναν ακόμη  άνθρωπο να συναντήσω;

Μήπως ήσουν σπάνιος ανθός ενός ζηλότυπου κάκτου κι΄ όταν πήγα να σ'αγγίξω
έμπηξες τ' αγκάθια σου στην σάρκα μου ;

Μήπως ήσουν ένας άγγελος δραπέτης  κι όταν  σε κοίταξε στα μάτια η ελευθερία
δεν άντεξες , γύρισες  στην φυλακή σου πίσω;

Μήπως ένα ανήλιο στενοσόκακο ήσουν , που  τις Κυριακές  φορούσες γιορτινά,
έβγαζες  τραπεζάκια έξω
και  διψασμένη  είπα  να  πιω ένα ποτήρι;

Η μήπως εγώ βρέθηκα σε άγνωστο  σταθμό   όπου τρένα  πάνε κι έρχονται
και διάλεξα λάθος τρένο για να μπω ;

Ό,τι κι αν ήσουν
τον τοίχο μου καθαρό θα τον κρατήσω
μη χρειαστεί να τον ασπρίσω
και σβήσει  το  σημάδι   που άφησε εκεί
η κλεμμένη  εικόνα σου η αγαπημένη

Είναι μια εγγραφή ...;βασανισμένη  στη σκέψη μου  για να συμπυκνωθεί σε  πέντε  εικόνες και άλλες τόσες  φράσεις.
Κάθε φράση   σηματοδοτεί  ένα κεφάλαιο  Ζωής.

Κάθε εικόνα  μια  σελίδα  της.

Ίσως χρειάζονταν   πολλές σελίδες   να ξεδιπλωθούν   οι σκέψεις   από τα φυλλοκάρδια  και να φτάσουν  στα χέρια των αναγνωστών  .

Η αίσθησή μου όμως είναι, ότι από την πρώτη ανάγνωση ,ακόμη και μία μόνη λέξη,  επιστρέφει στον αναγνώστη  μια   κλεμμένη  εικόνα που αγάπησε....

Από igeri @ Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2009 7:16 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: λαθος τρενο , σοκκακι , αγγελος δραπετης , κλεμμενη εικονα , πεφταστέρι , κάκτος

Μια  συμμαχία  που  δεν έσπασε ποτέ 

  είναι αυτή που  με  του  νου  μου  έχω συνάψει

Αυστηρός , καθαρός 

νερά  δε  μούχει  κάνει   

αξιόπιστος, διορατικός  

ευθύς στις  εντολές του

μετρημένος, προστατευτικός ,

έμπειροι  οικοδόμοι  και  οι  δύο  

  εμπιστοσύνης   σχέση    χτίσαμε.

Μ' εκείνη που   καλά  δεν τα  πηγαίνω

  είναι η  καρδιά  μου.

    Μια  ζωή  σε ανταγωνισμό  μαζί μου 
του κεφαλιού  της  κάνει .
Εκμεταλλεύεται την  αδυναμία που  της  έχω

  την  προτεραιότητα που της δίνω.

Βρε  καρδούλα  μου  της λέω   με το καλό 

γιατί    αγριάδα  δεν σηκώνει

   φρόνιμα κάθισε

μη πετάς  θα  πέσεις ,  θα  τσακιστείς

 μη  μεθάς  ,παραπατάς  θα   λαβωθείς.

   Σε βαθιά νερά βουτιές  μη  κάνεις

 θα μου πνιγείς 

  χωρίς  εσένα  τι  θα  γίνω?

Μην  ανεβαίνεις   αψηλά 

θα  μου χαθείς στα ύψη

θα σε κρατήσουν  οι  αετοί

 και δεν  θα  βρεις το  δρόμο να  γυρίσεις.

Μη   πιάνεις νότες  αψηλές ,

φάλτσα θε να   τις βγάλεις

 νανούριζε με  με  τραγούδι τροβαδούρου 

 πούχεις  μάθει,

Ξύπνια μην  ονειρεύεσαι

αν θες  ξεκούραση να βρεις 

κοιμήσου.

Λίγες στιγμές ανακωχής 

 σωπαίνω  εγώ ,σωπαίνει  αυτή 

 και  μόλις  της  γνέψει  η ανατολή 

 εμένα με  ξεχνάει!!!!

Από igeri @ Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009 9:39 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ανυπότακτη καρδια , λογια ψυχης

Στη  μέρα  μου  που τελειώνει

στην νύχτα  μου  που  ξημερώνει,

στην  παγωνιά, το  κρύο

λέω  αντίο

Στο  θυμό, την πίκρα,  το  παράπονο

που  φεύγει

το  μάτι κλείνω  φιλικά,

Θ΄ ανταμωθούμε πάλι.

Την λάμψη  τον αέρα

που  στα  κρυφά ζευγάρωσαν

κι' 'εφυγαν από  μένα

με   την ψυχή  δολομα-τίζω

Σε  Σένα  που  πήρες  κομμάτια της  ζωής μου

κι   έφυγες  μαζί  τους

δικά  σου  είναι   στα  χαρίζω

'Ό,τι  έμεινε  με  Αγάπη  θα κρατήσω

πίσω  να  σου  του  γυρίσω

Στης ψυχής  το  παιδεμό

στο βάσανο  του  νου που  επιμένει

θα  υποταχθώ καρτερικά

πολύ  δουλειά  μαζί  τους  απομένει..

Ζωή
πιστή  σου ερωμένη

πριν  και  τώρα  και  μετά

με σένανε   στη  γη  δεμένη

θα  ταξιδεύω   στ' ουρανού  τα  ύψη

στο πέλαγος  θα  ξεμακραίνω.

οπου  θες μαζί  σου  θα  πηγαίνω.

Στη  φωτεινή  σκιά  που  μένει πίσω
ένα  μου δάκρυ σε σύννεφο καλά κρυμμένο
μέσα σε γέλιο τυλιγμένο

θα αφήσω... 

Η φωτεινη σκια που μενει...το ιχνος, το αποτυπωμα της παρουσιας μας εδω, ενα περασμα και η φωτεινη σκια η ψυχη μας η ιδια...Ετσι να μενει, φωτεινη, πιστη ερωμενη της ζωης, που κι οταν φευγει ειναι παλι εδω...Γιατι η ψυχη μας ειναι μεσα σε καθε τι που αγγιζουμε, αφηνει ενα μικρο κομματι της στα παντα...Κι αυτη τελικα ειναι η Αθανασια μας!!!

 BUTTERFLY | 

Από igeri @ Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009 9:16 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: λογια ψυχης , έμμετρα , αναμνηση , σκια , στίχοι , αγάπη , ζωή , σκέψεις

Ξημέρωμα!!!

πρώτη  φορά    το  βλέπεις

και ας  ξημερώθηκες  Αυγές   πολλές.

ετούτο  διαφέρει.

Μια  παπαρούνα   του  χειμώνα επιμένει

αρχή  μιας  πέμπτης εποχής   σου  τάζει

σε ξαφνιάζει.

Αλφάβητο  πρωτόγνωρο.
 
Στο  νου   βαθιά   κρυμμένη η  γραφή

χρόνια  πολλά  φυλακισμένη

σου βγαίνει   λεύτερη.

Εσύ   ανυποψίαστη  στο  σήμερα δοσμένη

στο  αύριο ταμένη

συνάντηση κρυφή  ετόλμησες

με κείνη την παιδούλα

την  κοπελιά  με τα κόκκινα  σγουρά  μαλλιά.

Μια  χούφτα όνειρα  ,αξίες διαχρονικές

της  ήτανε  αρκετές

τον  κόσμο  σας  να φτιάξει.

Σε κοίταξε  στα  μάτια   με  αγάπη

εσύ  νοστάλγησες, θυμήθηκες ,  κοκκίνισες .

Πάμε απ'  την  αρχή ?

σε ρώτησε  με κείνο  τον αέρα   τον  γνωστό

που  σούχει  λείψει

αλλά  θυμάσαι ακόμη!!!

κι έγνεψες  ναι !!

Η   παπαρούνα  θρόισε

ο   ήλιος τόλμησε.

Ξημέρωσε.!!!!!

Από igeri @ Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2009 8:36 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: διαλογος εσωτερικος , λογια ψυχης , αταξινόμητα , αρχή , ξημέρωμα

" Φίλε αγάπαμε όσο θες"
μπορώ να το αντέξω.

Γιατί η πιο μεγάλη ,η πιο δύσκολη μάχη που δίνουμε στη Ζωή μας
είναι εκείνη της Αγάπης
μάτια μου.

Ο κάκτος ο αγκυλωτός,
δεν αγγίζεται αλλιώς
σε προκαλεί μ' έναν ανθό
να τον χαϊδέψεις.
την δική του μάχη  Αγάπης
δίνει κι αυτός !!!

Φίλε   πολέμα με  αν μπορείς!!

βουνό  γίνομαι,

δύσκολο να τ' ανέβεις
κι έτσι  και  πιάσεις  κορυφή 

 δύσκολα  θα  κατέβεις

Λημέρι θα  σου  δώσω   να  κρυφτείς

κάπου   ψηλά  εκεί

τις  νύχτες θα  βγαίνουμε  μαζί

με  τα' άστρα  να  μιλάμε

 κι όσα  ήξερες  ως τότε 

θα   ξεχάσεις

Τη  μέρα  το  ένδυμα  θα  βγάζεις

Γυμνοί στον  ήλιο, την βροχή,  την μπόρα  το χαλάζι

  για  αετούς  θα  ψάχνουμε .

.

Φίλε   αγάπα με  όσο θες

σπουργίτι γίνομαι

 στη χούφτα σου να  μπω  να με  ζεστάνεις.

γεράνι στο μπαλκόνι  σου

ν΄ανθίζω  το  Χειμώνα.

Με σιωπή  θα  σου  μιλώ

τίποτα  δεν θα ζητώ

τους  κτύπους  της καρδιάς σου

μοναχά  θα  ακούω

και  στο  δικό τους  το  ρυθμό

θα  λέω το  σ' αγαπώ

17 σχόλια

Από igeri @ Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009 9:34 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: Αταξινόμητα

Φίλε   πολέμα με  αν μπορείς!!

βουνό  γίνομαι,

δύσκολο να τ' ανέβεις
κι έτσι  και  πιάσεις  κορυφή 

 δύσκολα  θα  κατέβεις

Λημέρι θα  σου  δώσω   να  κρυφτείς

κάπου   ψηλά  εκεί

τις  νύχτες θα  βγαίνουμε  μαζί

με  τα' άστρα  να  μιλάμε

 κι όσα  ήξερες  ως τότε 

θα   ξεχάσεις

Τη  μέρα  το  ένδυμα  θα  βγάζεις

Γυμνοί στον  ήλιο, την βροχή,  την μπόρα  το χαλάζι

  για  αετούς  θα  ψάχνουμε .

.

Φίλε   αγάπα με  όσο θες

σπουργίτι γίνομαι

 στη χούφτα σου να  μπω  να με  ζεστάνεις.

γεράνι στο μπαλκόνι  σου

ν΄ανθίζω  το  Χειμώνα.

Με σιωπή  θα  σου  μιλώ

τίποτα  δεν θα ζητώ

τους  κτύπους  της καρδιάς σου

μοναχά  θα  ακούω

και  στο  δικό τους  το  ρυθμό

θα  λέω   σ' αγαπώ

Από igeri @ Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009 7:06 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ισχύς , λογια ψυχης , αταξινόμητα , παράδοση , σιωπή

Θα ζητήσω απ τον Ήλιο να ζωγραφίσει

 τον ίσκιο σου.

Θα ζητήσω απ' την θάλασσα να σου στήσει

έναν  πύργο στην άμμο !

Θα ζητήσω απ' το φεγγάρι να σου φτιάξει μια φωλιά

στην άλλη του πλευρά.

Θα ζητήσω από το χρόνο να κρατήσει   τ' αχνάρι σου

σημάδι στην αιωνιότητα

ποτέ να μην σε χάσω

από τα μάτια  μου.

κι αν όλα  αυτά  είναι μάταια και ρευστά

θα σε φυλάξω στην καρδιά  μου !!!

Από igeri @ Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009 7:02 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: στιχοι νοσταλγικοι , ψυχης λογια , ματαιότης , αταξινόμητα