Αυτός ο άνθρωπος (πάπα Λίβυος) κάνει την διαφορά !

Να αφεθούμε στον μεγάλο Έρωτα...

alt
                                                                                                                                    παπα- Λίβυου


 Όποιος δυσκολεύεται να ερωτευθεί, να αφεθεί στην αγάπη που πολλές φορές τρομάζει τις άμυνες και τα οχυρά του «εγώ», θα δυσκολευτεί σήμερα το βράδυ να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του Νυμφίου τον Χριστό μας. Γιατί η εκκλησία μεσα από την ακολουθία του Νυμφίου μας καλεί να αγαπήσουμε. Να συνάψουμε πνευματική σχέση με τον Κύριο της ζωής μας. Που; Στο πρόσωπο της αγάπης και του έρωτος.

Μας ζητάει να απογυμνωθούμε από τις βεβαιότητες του νάρκισσου εαυτού μας. Από την φυγοπονία και την εσωστρέφεια και να δοθούμε, δίχως όρους και κρατούμενα στον Νυμφίο της ψυχή μας.Να δοθούμε απόλυτα, απογυμνωμένοι από τις αρετές μας, τα κατορθώματα μας, τον εγκλωβισμό του νου μας, από τις αυτοκαταστροφικές επιθυμίες μας και να συνάψουμε μια βαθιά ουσιαστική σχέση. 

Καλούμαστε να ακολουθήσουμε τον Χριστό στο πάθος και την σταύρωση.

Αυτό δεν μπορεί να συμβεί παρά μονάχα από ανθρώπινες καρδιές που είναι ερωτευμένες.
Στο ποσοστό που θα ερωτευθούμε τον Χριστό θα τον ακολουθήσουμε κι ολας.
Κανείς δεν εισέρχεται σε βάσανα και κόπους, θυσίες και ταλαιπωρίες, πόνους και δάκρυα, σταυρώσεις και εσωτερικές απογυμνώσεις, εάν δεν έχει αγαπήσει.

Μονάχα στο ποσοστό που αγαπάμε θυσιαζόμαστε. Μονάχα ο έρωτας μπορεί να κάνει την υπέρβαση, να περάσει από την ασφάλεια και τον έλεγχο του «Εγώ» στην παράδοση και το άφημα της καρδιάς.
Από το να θέλει να καταλαβαίνει να αρχίσει να νιώθει.

http://plibyos.blogspot.gr/


Για όσο κρατήσει το ταξίδι...


images τριαντάφυλλο.jpg

Aγαπητοί μου και όσοι αγαπημένοι !!!!!

Καμιά σας ευχή δεν άφησα να πέσει κάτω.
 Όλες πέρασαν μέσα απ' την καρδιά μου πριν πάρουν την θέση τους στο χρόνο , για όσο κρατήσει  το ταξίδι μέσα,αλλά και έξω απ' το διαδίκτυο ...


Σας ευχαριστώ για τις καλές «προθέσεις» και το χρόνο που μου αφιερώσατε.
Αντεύχομαι σε όλους και στον καθένα χωριστά Καλή Τύχη στην ζωή σας και Άνοιξη στην καρδιά σας .

Λυγερή Βασιλείου



Χριστουγεννιάτικο δώρο άυλο... .

Στο παλιό της  λεύκωμα αφημένη .

Αθέατη  εικόνα  χωρίς σχήμα και προδιαγραφές
 μόνο χρώματα
μέσα  σε  σελίδα τσακισμένη τρυφερά
σαν αγκαλιά να  την φυλάει  την ανάμνηση
που σεργιάνιζε κάποτε στα όνειρά της .

Ανάμνηση!!

H φαντασία  δεν τόλμησε να σχεδιάσει  το είδωλό σου
αλλά ο χρόνος   σεβάστηκε τα χρώματα
δώρα  της «Ανατολής»

-->-->

Και ξαφνικά ,Παραμονές Χριστούγεννα 
λάμψη γιόμισε φως  το παλιό της λεύκωμα
Ήταν  εκείνη !
Η  «Ανάμνηση»

Κάλπασε   μπροστά της με το
"
περήφανο περπάτημά της"

Με τον αέρα της ελευθερίας " που αποπνέει το  ανέμισμα της χαίτης του αλόγου όταν καλπάζει.

alt


Αυτή ήταν δεν την γέλασε  το ένστικτό της.

Δώρο Χριστουγεννιάτικο άυλο

όπως όλα τα  πράγματα που περνούν απ'την ζωή μας και δεν χάνονται
μόνο από την αίσθησή μας πιάνονται...

   

-->-->-->-->-->-->-->-->-->

Μια φορά κι ένα καιρό...

alt

Μια φορά κι έναν καιρό

Νοέμβρης ήτανε θαρρώ,

φλόγα ,δραπέτισσα

μιας πυρκαγιάς  σβηστής από καιρό

μπλέχτηκε στο δίχτυ ενός άνεμου  βοριά

και τον ακολούθησε.

Την ταξίδεψε σ' ένα νησί.

Βρήκε ένα έρημο ακρογιάλι και την ακούμπησε εκεί.

Την νύχτα ,την άρπαξε παραστρατημένο κύμα στην στεριά

την αγκάλιασε σφιχτά και γίνανε ένα .


Εκείνη απλώθηκε μέσα του για να σωθεί

Aλοίμονο  δεν  έζησε,
έσβησε , χάθηκε για πάντα η τολμηρή ...

-->-->-->-

Πρώϊμη Άνοιξη....

Τυχαία έπεσα πάνω σε τούτη  μου την εγγραφή  και .."πλημμύρισα" .

Όχι  τόσο από την  "ευστοχία" των στίχων  που έστησαν μιαν ερασιτεχνική  θεατρική σκηνή πάνω στην σελίδα , αλλά από την ζωντανή  ..."ορχήστρα" των φίλων  που οι νότες τους δεν σβήνουν  απ' τη μνήμη   κι ας έπεσε  πριν τέσσερα χρόνια εκείνη   η αυλαία  κι ας σίγησε το χειροκρότημα...


Σωπαίνω εγώ ,να ακούσουμε  εκείνους που δεν παρέσυρε η λήθη.



Άστεγος Έρωτας

21 Ιαν 2009

26 Σχόλια

ΑΝΘΙΣΕ Η ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ 2.gif

Ένα κλωνάρι  μυγδαλιάς

γελάστηκε μες τον χιονιά

και άνθισε

φωλιά  για δυο  πουλιά.


Άστεγος  ο  έρωτας

μα δεν  τα νοιάζει

μόνο το φεγγάρι

τα κοιτάζει που φιλιούνται

πανσέληνο τους τάζει

και ξεχνιούνται.


Η  μυγδαλιά  γνωρίζει

αναστενάζει   και δακρύζει

τον έρωτα που  καίει

το κλαδί της  δεν  δεν  θ'αντέξει

 θα σπάσει  θα   λυγίσει

και τους δύο  εραστές

άστεγους μες το καταχείμωνο

 θ' αφήσει..


takis_tsantilas

Τάκης Τσαντήλας: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 11:21 πμ

"Αυτή τη νύχτα θα λατρέψω

εν αστεράκι φωτεινό

ηδονικά θα το πλανέψω

για να διαβώ τον ουρανό.."

Καλημέρα Λυγερή μου αγαπημένη..

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 11:40 πμ

Τάκη μου...

Γλυκο-σύλλαβο κελάηδημα οι στίχοι σου
πρωινό Γενάρη
πριν μια αλκυονίδα βγει σεργιάνι..
Κανένα αστέρι σε Ουρανό και Γη
που το βαλες σημάδι
να μην θυμάται δεν μπορεί
για πάντα το ταξίδι μαζί σου
Μια και μόνο ποιητική σου νότα φτάνει,
για ν' ανθίσουνε "γυμνά κλαριά" όταν δίπλα τους περνά
κι ένα φιλί της τα κερνά.

Όλη μέρα καλή να είναι μαζί σου κι η Νύχτα καλύτερη....

magdalini2

Μαρία ;: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 11:48 πμ

Μήνυμα αγάπης-ανθρωπιάς-καλοσύνης, μα σαν σχόλιο σου το αφήνω στα μονοπάτια της καρδιάς...
Καλημέρα,Λυγερή μου
Μαρία

mina55

mina ...........: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 11:49 πμ

αχ λυγερη μου..υπεροχη εγγραφη..αστεγος ο ερωτας και μετα τι μενει?τιποτις μαλλον..καλημερα!

ghelen

L.N.E (ΕΛΕΝΗ Γ.): Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 12:26 πμ

Σαν ο Γενάρης έκατσε στο θρόνο του Χειμώνα

άνθισε μία αμυγδαλιά να τον προϋπαντήσει

κι εκείνος δάκρυσε γιατί

με την ανάσα του βοριά

που φύσηξε στα στήθη της

ήξερε πως τα άνθη της

σύντομα θα τα χάσει..

Υπέροχες οι εικόνες σου Λυγερή μου..

Την καλημέρα μου και την αγάπη μου!

marynik

Μαρία Νικολάου : Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 12:46 πμ

Ti γλυκός ο έρωτας ... και ακομη γλυκύτερη η φωτο που διαλεξες..

Καλημερα Λυγερή μου
Να σαι καλα και γεματη ευαισθησιες παντα

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:06 μμ

Μαρία ;
Απ' όπου περνάς ,να αφήνεις
σποριά
Ανθρωπιάς Αγάπης Καλοσύνης.
Είναι μια γεύση Ζωής
όταν την δοκιμάζεις
μπορείς να πείς
"Αξίζει να ζείς."

Πολύ το χάρηκα το πέρασμά σου ύστερα μάλιστα και από την επίσκεψή μου στην σελίδα σου.
Καλό σου μεσημέρι, Μαρία

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:09 μμ

mina ...........

Μένει καρδούλα μου μένει
κι αν όλα περάσουν
κι αν όλα ξεχάσουν
τη Γη
Μην το φοβάσαι
κι αν οι άνθρωποι φεύγουν
ο Ερωτας μένει
να το θυμάσαι.....

Σ'αγαπώ πολύ και σου εύχομαι ερωτευμένη ακόμη και στο...Ύπαιθρο με σκεπή τον ουρανό.

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:19 μμ

Της Ψυχής μου Ελένη
Μη σε μέλλει
Κι αν τα 'άνθη της σκορπίσουν στον αγέρα
το άρωμά τους μένει
η ευωδιά τους χρώμα στην εικόνα
βαθιά μες την ψυχή μας χαραγμένη
μιαν Άνοιξη δραπέτισσα προσμένει.

Πάει ξεσάλωσε η Κυρία...

avatar

Αρης: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:24 μμ

Αρκει που εισαι αηδονι
κι ας μην μου τραγουδάς...
Αβάσταχτη του αηδονιού η σιωπή...
γι αυτό μια μυγδαλιά λεω να φυτέψω
μήπως με τ ανθη της
ευωδιάσει λιγάκι η ζωή. . .

Την αγάπη μου κι απο εδω Λυγερή μου

Αρης

www.aristodimos.blogspot.com

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:28 μμ

Μαρία Νικολάου

Είναι μέλι π'ανάθεμά τος
αν και φαρμάκια είναι γιομάτος
Μια σταγόνα του να πιείς
την ώρα που την θέλεις
μεθάς με τους θεούς μαζί....

Η εικόνα είναι παρμένη από ένα μπουκετάκι που μου χάρισε ένας φίλος
να με παιδεύει με την μια και με την άλλη, να μην ξέρω ποια να πρωτοδιαλλέξω. Πολύ πειραχτήρι σου λέω.

Καλή σου μέρα Εσένα Μαράκι αγαπημένο

kostas19711971

Κώστας : Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:36 μμ

καλό μεσημέρι φιλενάδα!

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:44 μμ

Γλυκύτατε μου ΑΡΗ
Ποιο αηδόνι τολμάει εσένα να σου βγει
και ποια τραγούδια να σου πει
όταν μια ολάκερη θάλασσα
για σένα τα καλύτερά της έχει γράψει ?

Όταν μιλάς μαζί της
Ένοχα κρυφακούω
ουράνια ερωτική συμφωνία
Γραμμένη σε αφροκύματα
Με νότες που χορεύουν στον αγέρα.

Δεν είναι άσχημη ιδέα η μυγδαλιά.
Έχω φυτέψει μια μες την καρδιά
κάθε Γενάρη της χρονιάς ανθίζει
και μου θυμίζει
η Άνοιξη πως είναι ακόμη Εδώ !

Την αγάπη μου φίλε για σένα δεν ξεχνώ

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 1:49 μμ

Κώστας

Ξέρεις οτι δεν σε ξεχνώ .
Μ' αρέσει και συ
να με θυμάσαι
Όπου και νάσαι
καλά να περνάς
και της Ψυχής τα Λόγια
ποτέ σου μη ξεχνάς.
Λένε πάντα την αλήθεια.

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 2:00 μμ

Κωστή
μη σου κακοφανεί
αν τα λόγια μου
κάποιοι περαστικοί
νομίσουνα
δεν ταγραψα για σένα.
¨Οχι αυτά δικά σου
αφιερωμένα

Η σιωπή μου είναι αρκετή
φίλεμα στον ξένο ή τον κανένα

avatar

marian: Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009 5:39 μμ

Καλησπέρα Λυγερή μου,
Τι γλυκά που γράφεις!!!
Και ακόμη πιο γλυκιά η εικόνα σου!!!
Να ΄σαι πάντα καλά !!!
Καλό βραδάκι!

stavrosx1

Σταύρος Χ: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 0:10 πμ

... η "ευστοχία" του ποιήματος κατόρθωσε να στήσει μια θεατρική σκηνή - ανθισμένο κλωνάρι κερασιάς, που φιλοξενεί δύο πουλιά ...
... και μια ολόκληρη "ζωντανή" ορχήστρα να πλημμυρίζει νότες τη σκηνή...
... μια εγγραφή, αντάξια του Πηγαιμού και της κοσμοθεωρίας σου ...
... έρρωσο ...

avatar

σταγόνα: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 5:54 μμ

μα έχει ανάγκη απο στέγη ο έρωτας??
Λυγερή μου τα ποιήματά σου έχουν το σχήμα και το χρώμα της καρδιάς σου..
και η εικόνα πόσο όμορφη!!
σε φιλώ και σε θαυμάζω

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 6:30 μμ

marian

Καλησπέρα καλή μου.
Έστω και μια στιγμή
νά ένοιωσες καλά
διαβάζοντας την εγραφή
πάει να πεί
ότι τίποτα δεν πάει χαμένο.
Αν η εικόνα είναι γλυκίτερη του στίχου
δεν πειράζει.
Ευτυχώς που η στιχουργός
δν είναι ανταγωνιστική.

Καλό σου βράδυ

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 7:32 μμ

σταγόνα

Έλα ντε π' αναθεμάτος
Με όλα τα στερητικά γιομάτος
Ά-στεγος, ά-πορος ά-πιστος
Ά-μυαλος, α΄φοβος ,ά-νομος
Κι όμως
Σκεπάζει την ασχήμια
σε κάνει πάμπλουτος
να νοιώθεις,
Ψυχή και Νου
τυφλά να παραδώσεις
Ολοκαύτωμα να γίνεις
στην πυρρά του,
Νόμο και προφήτη σου
τον κάνεις
Έτσι και σε πάρει στα φτερά του
Ο αλανιάρης.

Στο αφιερώνω σταγονίτσα μου με την ευχή να σε κρατάει πάντα δροσερή...

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 7:50 μμ

Δεν λες που η εικόνα έκλεψε την παράσταση ?
Όσο για την ενορχηστρωμένη μουσική ,κάτι σχετικό είναι με « Το απόψε αυτοσχεδιάζουμε του Piradello. Το έχεις δει ?
Ψίθυροι καρδιάς είναι όλα αυτά τα αδόκιμα έμμετρα Σταύρο μου. Δραπετεύουν κάπου ,κάπου από μια γρίλια παραθύρου κλειστού, σιγανή η φωνή, χαμηλό το φώς κι αυτό απ΄ το φεγγάρι δανεικό.
Ο ΠΗΓΑΙΜΟΣ είναι δρόμος ανοιχτός , πέτρινος, εκτεθειμένος σε μπόρες που χρειάστηκε φορές ξυπόλυτη , ακάλυπτη να περπατήσω ,γι αυτό τα βήματά μου είναι σταθερά πάνω σε πέλματα σκληρά.

Νάσαι καλά ,να περνάς από δω
σταγονίτσες να τσιμπολογάς
να ρίχνεις ένα χαμόγελο
και μετά πάρε θέση μάχης
για τον ΠΗΓΑΙΜΟ.

avatar

marian: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 11:20 μμ

Ο στίχος εκτός συναγωνισμού και φυσικά η στιχουργός μοναδική!!!
Ξέρω ότι δεν τα έχεις ανάγκη όμως πέρνα από μένα, υπάρχει κάτι για σένα!!
Με όλη μου την αγάπη!!!

φιλιά και καλό βραδάκι!

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009 3:18 μμ

marian

Ευγενική, συμπαθέστατη κυρία ευχαριστώ πολύ για την τιμή της...διάκρισης.
Πιο πολύ όμως σ ευχαριστώ για το γεφύρι που έστησες ( στην σελίδα σου) να περνάει ο περαστικός από τον ΠΗΓΑΙΜΟ στης Ψυχής τα Λόγια,
Αυτό δεν το είχα σκεφτεί ούτε κι εγώ .
Νάσαι καλά ευχαριστώ

http://ligery.pblogs.gr

helios_9

Andromeda : Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009 4:32 μμ

Πλησιάζει η άνοιξη ή μου φαίνεται; Εντάξει το καταλάβαμε όλοι ότι είσαι ανοιξιάτικη κι ας μη το ξέραμε ότι είσαι ιχθύς... Έλα "μυγδαλίτσα" μου που ο χειμώνας ακόμα είναι πίσω κι απ΄ότι φαίνεται "βαρύς".

igeri

ΛΥΓΕΡΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009 6:23 μμ

Andromeda

Μπά ! από αυτή κρατάω τις αποστάσεις μου, παρ' ότι τα έχω καλά και μαζί της.
Η άλλη , αυτή που ξεχάστηκε ,βολεύτηκε στα βαθιά μου , δεν λέει να μετακομίσει κι όλο σκάει πρόωρα κανένα μπουμπουκάκι.
Λες να φταίει το ψαράκι που πέρασε από δίπλα μου -μην νομίζεις ότι πολύ με άγγιξε- την ώρα που γεννιόμουν ?
Και γω κουμπώνομαι για τον επερχόμενο Χειμώνα , αλλά τον καλοπιάνω ,αν θες, προσπαθώ να τον ξεγελάσω με κάτι τέτοια κι ελπίζω .

Καίτοι Παρθένος είσαι καλός φίλος, ευχαριστώ

kartson

Pan kARTson: Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009 2:33 πμ

Επειδή ο έρωτας περνάει και από το στομάχι.
κερνάω πίτσα ζεστή .
Άντε, τώρα που είναι ζεστή ακόμα:)


ζωγραφισμένα αισθήματα

Τ' απόβραδα   πλημμύριζα    "αισθήματα"

χιλιάδες τα   αισθήματα σε άπειρες παραλλαγές 

'οσες και  και τα ναυάγια της ψυχής στα ρηχά

οι  φόβοι  όταν  ξεθαρρεύει στα βαθιά

τα  όνειρα πάνω στον αφρό

τ'ανέμελα αγκαλιάσματα  με  κύματα

οι  ασύνορες  βουτιές  στον έρωτα